Tomasz Tadeusz Brzozowski - Brzozomiś, zodiakalny baran, doktor nauk humanistycznych w zakresie filozofii. W "ALI" jestem polonistą, etykiem, nauczycielem przedsiębiorczości i historii, państwowym egzaminatorem maturalnym dla przedmiotu język polski.
W pracy naukowej interesuje mnie filozofia wartości. Badam przestrzeń aksjologiczną i jej wpyw na kształt polskiej myśli filozoficznej XIX i XX wieku. Ponadto, interesuje mnie dziedzina ontologii i miejsce, jakie wyznaczają jej różne odmiany filozofii transcendentalnej, a także epistemologia oraz filozofia polityki. Sucham muzyki klasycznej, jazzu oraz czarnego bluesa, lubię dobrą literaturę. Kiedy tylko mogę, spędzam czas w odosobnieniu w górach lub na wsi. Cenię u innych krytyczny stosunek do rzeczywistoci, uczciwość, samodzielność, wrażliwość na dobro i piękno, umiejętność przyznania się do własnych błędów. Jestem leworęczny, lubię jesień i deszcz, nie słodzę kawy i herbaty. Mam obojętny stosunek do słoni.
Agata Budzyńska
Prowadzę zajęcia z biologii i geografii. Od kiedy pamiętam moją pasją była biologia. Od dłuższego czasu interesuje mnie etologia (zachowanie zwierząt w naturalnym środowisku).W czasie studiów odkryłam że chodzenie po lesie z lornetką to dobry sposób na spędzenie wolnego czasu. Bardzo lubię też chodzić po górach i zwiedzać różne ciekawe miejsca nie koniecznie za granicą.
W ALA uczę od wielu lat biologii. W 2001 ukończyłam studia podyplomowe z geografii i od tego czasu uczę tych 2 przedmiotów, prowadzę fakultety i przedmiot alternatywny – edukacja ekologiczna. Rozejrzyj się, powąchaj, dotknij. To, co Cię otacza prawdopodobnie jest Ci znane i bliskie. Jednak z każdym krokiem zaczynasz dostrzegać rzeczy nowe i zastanawiające, zjawiska, które intrygują, fascynują, bulwersują. Ludzi, którzy w taki czy inny sposób toczą swoje życie. Zostawiają po sobie ŚLADY – świadectwa swojej kultury i duchowości. Czasami są one tak nikłe, że nasza wiedza o nich jest jedynie splotem hipotez i tajemnic; niekiedy to, co od wieków wydawało się oczywiste – odsłania nam swoje nowe, niewyobrażalne wcześniej oblicze.
Obserwuj. Porównuj. Poznawaj. Nie oceniaj. Spróbuj odkrywać to, co za chwilę stanie się PRZESZŁOŚCIĄ.
Moje zajęcia z biologii i geografii
W ALA uczę biologii i geografii. Moim celem jest zainteresowanie uczniów przyrodą, środowiskiem i tym co się wokół nich dzieje. Nie zależy mi na definicjach i regułkach ale na zrozumieniu zagadnienia i umiejętności odniesienia go do rzeczywistości. Lubię posługiwać się schematami, rysunkami, czy eksponatami by to co mówię było łatwiejsze do wyobrażenia Podczas zajęć nie ma zaliczeń, odbywają się one w czasie konsultacji. Jeżeli ktoś jest bardziej zainteresowany przedmiotem pomagam mu rozszerzać wiedzę w czasie indywidualnych spotkań. Uczniowie mający problemy z nauczanymi przeze mnie przedmiotami może zaliczyć minimum programowe a swoją ocenę podnieść zadaniami dodatkowymi, które ze mną ustali.
Prócz tych 2 przedmiotów prowadzę też fakultety dla maturzystów oraz przedmiot alternatywny – edukację ekologiczną. Zajęcia odbywają się 2 razy w semestrze po 6 godzin najczęściej w soboty poza szkołą.
Maria Budzyńska
Teatr jest sztuką niezwykłą. Posługuje się słowem i pozajęzykowymi systemami znaczeniowymi. Angażuje zmysły, wyobraźnię iuczucia. Porusza nas emocjonalnie, ale też wywołuje głęboką refleksję. Możemy w nim odnaleźć siebie i przyjrzeć się innym.
Bogactwo teatru to również współistnienie w nim wszystkich dziedzin sztuki, a więc ma on szansę przemówić do osób o różnych zainteresowaniach i wrażliwości, czyli do nas wszystkich.
Dlatego kocham teatr i próbuję przybliżać do niego tych, którzy chcą spotkać się z nim bezpośrednio poprzez własną aktywność. Zapraszam do udziału w programie dającym szansę odkrycia kilku tajemnic tej wielowarstwowej, bogatej sztuki.
Moja przygoda z teatrem zaczęła się na pierwszym roku studiów polonistycznych w teatrach studenckich„NAWIAS” i „KALAMBUR”. Spędzałam tam mnóstwo czasu, zagrałam w kilku spektaklach, poznałam smak wielogodzinnych rozmów o sztuce. To zachęciło mnie do obejrzenia ponad setki przedstawień prezentowanych podczas wrocławskich Festiwali Teatru Otwartego, co zaowocowało napisaniem na ten temat pracy magisterskiej. Nie miałam wątpliwości, że to nie koniec, a jak się czegoś bardzo pragnie... to sami wiecie.
Od kilkunastu lat prowadzę zajęcia teatralne w Państwowym Pomaturalnym Studium Kształcenia Animatorów Kultury i Bibliotekarzy i w ALA Autorskich Liceach Artystycznych.
Lubię moją pracę.
Mariusz Budzyński
Urodzony we Wrocławiu; 18 stycznia 1951 roku.
Ukończył historię na Uniwersytecie Wrocławskim w 1980 roku.
W 1988 roku uzupełnił kwalifikacje pedagogiczne i podjął pracę jako nauczyciel historii i wiedzy o społeczeństwie w Zespole Szkół nr 10 we Wrocławiu, a w 1990 niepublicznym eksperymentalnym liceum ogólnokształcącym Autorskiej Szkole Samorozwoju ASSA we Wrocławiu.
W liceum ASSA był inicjatorem i współautorem Zintegrowanego Programu Humanistyczno Artystycznego realizowanego w latach 1992 – 1994. Jest autorem metody dydaktyczno-wychowawczej „ALA” Autorskich Liceów Artystycznych oraz założycielem i dyrektorem tych szkół. Współtwórca szkoły artystycznej II stopnia Autorskiego Studium Projektowania Plastycznego i Fotografii Artystycznej „Abrys”. Współzałożyciel i autor programu edukacyjnego „Akademii Sztuki Trzeciego Wieku”. Współpracuje z Akademią Sztuk Pięknych we Wrocławiu zakresie kształcenia nauczycieli przedmiotów plastycznych. Współpracownik Kolegium Tutorów w zakresie wdrażania tutoringu szkolnego w szkołach ponadpodstawowych.
Mieszko Budzyński
Nauczyciel i projektant, absolwent wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych (wzornictwo przemysłowe, dyplom w roku 2005 - pracownia projektowania produktu). Poza prowadzeniem zajęć w szkole zajmuje się projektowaniem grafiki użytkowej i fotografią.
W ALA prowadzi zajęcia z projektowania plastycznego, projektowania graficznego grafiki użytkowej.
Projektowanie plastyczne to zajęcia mające na celu ogólne rozwinięcie świadomości plastycznej – świadomości komplementarności estetyki i funkcji – dwóch nierozłącznych cech każdego projektowanego przez plastyka przedmiotu użytkowego i każdej projektowanej grafiki.
Projektowanie graficzne – na tych zajęciach można nauczyć się zasad funkcjonowania różnych form grafiki użytkowej i jej projektowania. W trakcie realizacji zadań uczniowie mogą korzystać ze wszystkich graficznych technik – analogowych i cyfrowych – mieszając je wedle uznania, z uwzględnieniem funkcji jaką ma posiadać projektowany obiekt.
Grafika użytkowa to pracownia dyplomująca. Zajęcia są kontynuacją cyklu zadań realizowanych w ramach przedmiotu „projektowanie graficzne”.
Jan Burzyński
Lat 53, prawnik, absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego. W ZS ALA od 2001 roku. Prowadzę zajęcia z: wiedzy o prawie, edukacji europejskiej i przysposobienia obronnego.
Jeśli chcesz wiedzieć jakie masz prawa i obowiązki jako obywatel RP, Unii Europejskiej,
Jeśli chcesz wiedzieć kto to Europejczyk,
Jeśli chcesz napisać skargę do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu,
Jeśli pragniesz posiadać umiejętności pisania umów cywilnoprawnych, podań, zażaleń, wyrażania swoich myśli w sposób ścisły, precyzyjny i zrozumiały - to koniecznie przyjdź na zajęcia z wiedzy o prawie i edukacji europejskiej.
W ramach zajęć z przysposobienia obronnego uczę między innymi zasad udzielania pierwszej pomocy, tak, abyśmy wszyscy potrafili realnie pomóc bliźniemu, który tej pomocy od nas oczekuje.
Serdecznie zapraszam na moje zajęcia!
Robert Chmielowski
Nauczyciel historii i WOS-u.
To brzmi może trochę poważnie. Powiedzmy, że staram się zachęcić do myślenia i wyciągania wniosków przy poznawaniu świata ludzi który istniał i tego świata, w którym żyjemy. Ja, jak to historyk lubię jeździć w góry. Interesuje mnie otaczający świat i to co się w nim dzieje. A tak na marginesie to aby mnie scharakteryzować trzeba użyć zbyt wielu słów np. góry, śnieg, woda, wiatr, wiara, radość, praca.
Na zajęciach omawiamy historię architektury, rzeźby, malarstwa. Poznajemy cechy stylowe, najważniejsze dzieła sztuki i ich artystów. Przez pierwsze dwa lata nauki zgłębiamy podstawy historii sztuki, czyli „pływamy po rozległym morzu historii sztuki”, a w trzecim roku nauki dotykamy szczegółowych zagadnień – „nurkujemy pośród pięknych raf koralowych oceanu historii sztuki”.
Wykonywała wiele zawodów. Między innymi przez 20 lat pracowała w biurze projektów w zespole architektonicznym jako asystent projektanta, a także ukończyła Studium Bibliotekarskie. W ALA pracuje od początku jej istnienia czyli od 1995r. Lubi tą pracę, ponieważ daje jej wielką satysfakcję i sprawia, że czuje się potrzebna. Bardzo podoba jej się atmosfera, która panuje w szkole oraz podejście nauczycieli do uczniów. W wolnym czasie tworzy witraże, jeździ na rowerze ,a także czyta książki.
Jestem absolwentką Uniwersytetu Wrocławskiego Instytutu Historii Sztuki. Odkąd pamiętam interesowałam się sztuką i szeroko pojętą kulturą. Obecnie zajmuje się sztuką współczesną, zwłaszcza szkłem polskim i designem.
Pracuje w księgowości. Pochodzi z Czerwionki-Leszczyny na Górnym Śląsku. Ukńczyła policealne studium zawodowe w Knurowie na kierunku finanse i rachunkowość. Jej pasją jest muzyka.
Pracuje w kancelarii uczniowskiej (m.in. wydaje kluczyki do szafek uczniowskich), uaktualnia stronę ALA. Zrobiła licencjat z Marketingu i Zarządzania oraz skończyła 2-letnią szkołę policealną na kierunku grafika komputerowa. Interesuje się praca na działce rodziców i uwielbia czytać książki. W naszej szkole pracuje od 3 lat.
Etyka – filozofia Wiedza o filozofii i świecie współczesnym W nauczaniu etyki stosuję metodę dialogiczno – problemową podstawą, której istotą jest odwołanie się do tekstów źródłowych oraz do własnych doświadczeń egzystencjalnych. Te dwie płaszczyzny wzajemnie się uzupełniające stanowią punkt wyjścia do dyskusji (rozmowy) o moralności i teoretycznych formach jej ujęcia. Element końcowy stanowią próby własnego formułowania koncepcji etycznych.
Na spotkaniach z filozofii zostaje zachowany główny cel wynikający z nauczania etyki, ale jest wzbogacany ukazywaniem konkretnej wiedzy filozoficznej i jej znaczenia w aspektach kulturowych i osobistych.
Metoda dialogiczna stanowi wyjście naprzeciw uczniom, którzy w ten sposób chętnie tworzą ciekawe grupy dyskusyjne. Forma dialogiczna i dyskusja wprowadzają zatem nową jakość, co współgra ze zróżnicowaną problematyką etyczną i filozoficzną.
Zasadniczym celem formy dialogicznej dyskusji jest ukazywanie wartości kształtowania myślenia przez „słowo mówione”, a nie tylko przez „obraz wirtualny’’. Dopełnienie tej formy nauczania stanowią indywidualne spotkania, niezaplanowane dyskusje oraz inspiracja uczniów do indywidualnych rozważań, pisania ciekawych esejów etyczno – filozoficznych, literackich i poetyckich.
Celem dydaktycznym nauczania etyki i filozofii jest poznanie kultury Zachodu, kształtowanie refleksyjnej świadomości etycznej, przygotowanie do wyboru i refleksyjnego kształtowania własnej postawy etycznej i hierarchii wartości, analiza dylematów moralnych społeczeństwa i świata współczesnego.
Celem pedagogicznym jest zdobywanie umiejętności dostrzegania ważnych problemów moralnych i sposobów ich rozwiązywania, umiejętność rozstrzygania ich zgodnie z przyjętą hierarchią wartości, umiejętność decydowania o rozwoju osobistym oraz umiejętność wyboru i kształtowania własnej drogi życiowej, umiejętność prezentowania własnego stanowiska etycznego i filozoficznego.
Zbyszek Maras
Kierownik ds. technicznych, z zamiłowania konsewator.
Dawniej medalistka mistrzostw Europy i świata w woltyżerce. Całkiem niedawno zajęła 2. miejsce w Otwartych Mistrzostwach Wrocławia w Kręgle. W międzyczasie zaliczyła AWF, Politechnikę Wrocławską i Uniwersytet Wrocławski. Teraz także słuchaczka Studium Projektowania Plastycznego „ABRYS”.
Nazywam się Dariusz Mrugała. Uczę matematyki i technologii informacyjnej. Lubię też filozofię oraz zajmuję się trochę hermeneutyką biblijną. Wolne chwile spędzam przed komputerem. Umiem programować w PHP.
Teoretycznie nie. Wiadomo natomiast, że lubi się bardziej osoby, które się widzi regularnie co tydzień.
- Krótkie CV
Moje rodzinne miasto to Wrocław. Tutaj dorastałem i tu się wychowywałem. Ukończyłem technikum elektroniczne, gdzie dzięki kadrze pedagogicznej zacząłem się uczyć i mieć ambicje naukowe. Kierując się tą nabytą ambicją poszedłem na studia matematyczne. To był czas intensywnego dorastania i wychowania. Pod swoje skrzydła wychowawcze wziął mnie o.Krzysztof Szczygło i wspólnota akademicka zgromadzona w duszpasterstwie akademickim „REDEMPTOR”. Tam też poznałem moją obecną żonkę. Podczas studiów udzielałem także korepetycji. Pan dyrektor dowiedział się o tym jak prowadzę „korki” i zaprosił mnie na rozmowę. Od tamtej pory pracuje w ALA.
- Charakter zajęć
Prowadzę zajęcia z matematyki. Matematyka nie cieszy się szczególnie dobrą opinią. Staram się aby ten antyczny język przełożyć na polski. Wspólnie z uczniami staramy się odkrywać zasady, które w jakiś sposób są przydatne do opisu świata. Odkrywamy jak intelektualizm prowadzony na lekcjach matematyki może przydać się np. do zwyczajnej, merytorycznej rozmowy, jak „ścisłość” matematyki może przydać się do krytyki lub przede wszystkim do samokrytyki.
Celina Niedzielska
Od zawsze wiedziałam, że będę się zajmować sztuką, ale nie podejrzewałam, że zostanę nauczycielem. Dorastałam w domu, w którym pachniało farbami olejnymi i terpentyną, półki były pełne albumów o malarstwie, a ściany obwieszone obrazami mojej mamy. Z czasem zaczęły pojawiać się tam też moje prace.
Jednak zanim skończyłam grafikę na ASP (a zdradzę Wam, że było to całkiem, całkiem niedawno) poszłam na germanistykę i właśnie na tych studiach podczas praktyk odkryłam, że bardzo lubię uczyć. Teraz nie wyobrażam sobie innej pracy. Autorskie Licea Artystyczne są dla mnie wspaniałym miejscem, gdzie realizuję obie pasje: nauczanie i sztukę.
Aktualnie prowadzę w naszej szkole zajęcia z języka niemieckiego, podstaw projektowania przy użyciu technik komputerowych, grafiki komputerowej oraz warsztaty „Jak się uczyć”, przybliżające techniki skutecznego zapamiętywania.
/1947/ Wrocławianin. Fotografią zajmuje się od lat 70- tych. W okresie 1980 –1989 prowadzi Wałbrzyską Galerię Fotografii. Od 1985 r. członek ZPAF. Wystawy zbiorowe:” Plener Śląski „Katowice 1986, „Wystawa 40-lecia ZPAF” Warszawa 1987, „Polska Fotografia Reklamowa” Poznań 1989, Festiwal Fotografii „Spektrum” Wrocław 1997,”Współczesna fotografia wrocławska” Wrocław BWA w 1998, „Berührungen” Wiedeń 1999, Wrocław 2000, ”Życie i śmierć sztuki w sercu człowieka” Wrocław DCF Domek Romański w 2002.
Zasłużony Działacz Kultury. Obecnie pełni funkcję prezesa OkręguDolnośląskiego ZPAF.
Dydaktyka fotografii :SLSP „ALA” Wrocław ,PPSF „PHO-BOS” do 2002,WSF „AFA” 2000-2001, ASPPiFA „ABRYS” od 2002.
Prace w zbiorach: Muzeum Narodowego we Wrocławiu, MuzeumOkręgowego w Wałbrzychu i w zbiorach prywatnych w kraju i zagranicą.
Realizuje kreacyjne fotografie z zakresu pejzażu; kompozycjistrukturalnych; gry barwy i światła.
Tomasz Rytwiński
Pojawił się na świecie przed 33 laty w Krakowie, do którego nadal ma sentyment, choć długo w nim nie mieszkał. Wkrótce po swych pierwszych urodzinach, nieświadom faktu, przeniósł się wraz z rodzicami do Przemyśla, gdzie uczęszczał do szkół, aż popisowo zdał maturę w Technikum ... Budowlanym(!). Wtedy właśnie zadecydował, że jego życie powinno nabrać innych barw i wybrał szkołę artystyczną.
Ukończył Studium Animatorów i Bibliotekarzy w Krośnie na kierunku fotograficzno-filmowym, który kontynuował w WSP w Zielonej Górze.
Jeszcze podczas studiów nawiązał współpracę z regionalnymi tygodnikami, w których był na etacie fotoreportera. Ponieważ jego drugą pasją jest teatr, rozpoczął wówczas naukę w Studium Reżyserii Teatralnej w Warszawie. Dzieląc czas między pracę i próby, poszukiwał niezwykłych "niebiańskich" widoków, zresztą do dziś jego kolejnym konikiem są chmury. Podziwiał niebo niemal nad całą Europą, którą przemierzył jako tancerz Zespołu Pieśni i Tańca "Przemyśl", jednak z uporem twierdzi, że najpiękniejsze chmury są nad Bieszczadami. Swoje zdjęcia pokazywał w Przemyślu, znalazły się one również na przemyskiej stronie internetowej.
Sześć lat temu przeprowadził się do Wrocławia. Pracował jako wychowawca w Domu dla Dzieci i z upodobaniem wykonywał portrety dzieciaków. Obecnie jest nauczycielem fotografii w kilku wrocławskich szkołach. Tęskni za bieszczadzkimi szlakami i przyjaciółmi z przemyskiego teatru "Fredreum". Z zapałem działa w Teatrze "KORBA", z którym przygotował swój spektakl dyplomowy "Stoliki" wg sztuki B. Schaeffera, zaczytuje w tekstach Stanisława Lema, jeździ na rowerze w poszukiwaniu urokliwych zakątków Wrocławia i zajada się pizzą (najlepszą podobno serwuje Pizzeria Pod Strusiem). Od niedawna szefuje KORBIE jako prezes, przez co spędza jeszcze więcej czasu w teatrze niż dotychczas.
Jednak zawsze z radością wraca do przytulnego M... (już własnego), w którym cierpliwie czeka na niego żona Justyna i rudy kocur Protazy. (JR)
Monika Semenowicz
Nauczycielka j. polskiego, warsztatów literacko-dziennikarskich oraz wiedzy o mediach. Pochodzi z małej miejscowości między Wrocławiem a Oławą. Ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim. Interesuje się psychologią, kinem oraz literaturą XIX wieku. W szkole uczy j.polskiego oraz warsztatów literacko-dziennikarskich - kiedyś również wiedzy o mediach.
Pracuje w szkołach ALA, ponieważ lubi niekonwencjonalne metody i nieposkromione osobowości. Cieszy ją rozwijanie zainteresowań uczniów poza normalnym programem nauczania i twierdzi, że właśnie ALA to umożliwia. W szkole najważniejsze są dla niej: otwartość, brak stałego dystansu między nauczycielem a uczniem, a także dążenie do porozumienia. Twierdzi, iż powinniśmy dbać o wzajemne relacje, ponieważ jest to gwarancja szeroko pojętego sukcesu. Od uczniów wymaga - frekwencji, aktywności i sumienności. Stara się, by prowadzenie zajęć umożliwiało ich realizację.
W „ALA” jestem pedagogiem, opiekunem-tutorem i nauczycielem – dziennikarstwa internetowego oraz typografii. Prowadzę także zajęcia alternatywne – warsztaty rozwoju osobistego.
Urodziłam się w Cieszynie. Ukończyłam pedagogikę na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, specjalność praca socjalna i opiekuńczo-wychowawcza. Jestem absolwentką Liceum Sztuk Plastycznych w Bielsku-Białej, kierunek wystawiennictwo ze specjalnością formy użytkowe. Ukończyłam pierwszy etap szkoły trenerów i psychoterapeutów w Instytucie Terapii Gestalt w Krakowie. Obecnie jestem studentką Wrocławskiego ASP – kierunek projektowanie graficzne.
Bardzo bliski jest mi człowiek oraz jego twórczy rozwój. Szczególnie interesująmnie dziedziny nauki i sztuki ukazujące ten najbardziej ludzki i prawdziwy wymiar życia. Uwielbiam polne kwiaty i zupę pomidorową z ryżem.
Od wielu lat pracuję z ludźmi – osobami wykluczonymi społecznie (bezdomnymi, bezrobotnymi, uzależnionymi), dziećmi i młodzieżą oraz osobami starszymi i niepełnosprawnymi (psychicznie i inelektualnie).
Przez 3 lata pracowałam w Stowarzyszeniu Pomocy Wzajemnej „Być Razem” w Cieszynie gdzie pełniłam funkcję kierownika Centrum Wolontariatu, współredagowałam Magazyn Społeczno-Kulturalny „Kwadrat”, zajmowałam się Festiwalu Sztuki Bezdomnej w Cieszynie, koordynowałam projektami, superwizowałam pracę wolontariuszy, prowadziłam warsztaty, treningi oraz grupy z zakresu umiejętności psychologicznych. Ponadto od kilku lat zajmuję sie projektowaniem graficznym – głównie interesuję się typografią, czyli estetyką i czytelnością wizualnego przekazu.
Artur Szabatowski
Nauczyciel podstaw projektownia oraz projektowania przestrzennego
Kompozytorka, wokalistka, pianistka, performerka, wykładowca Państwowego Pomaturalnego Studium Kształcenia Animatorów Kultury i Bibliotekarzy we Wrocławiu. Współpracowała z teatrami przy realizacji muzyki do spektakli między innymi w Teatrze Studyjnym i Teatrze Nowym w Łodzi, Teatrze Rampa w Warszawie, Ośrodku Grotowskiego we Wrocławiu.
Autorskie projekty multimedialne m.in.: "Pasaże" na Festiwalu "Weimarrer Dreieck" w Niemczech, "Nie jestem stąd" inspirowany twórczością Simone Weil, "Bez-ciągłość" Międzynarodowy Festiwal "Mandala" we Wrocławiu, warsztaty autorskie: "Mój głos to ja", "Od dźwięku intuitywnego do kompozycji", "Plastyka ciała i głosu", "Ekspresja głosu". We wszystkich działaniach warsztatowych i artystycznych głos jest najważniejszym źródłem inspiracji i kreacji.
Małgorzata Zwolińska
Nauczyciel, jaki jest każdy widzi. Głowa jedna, rączki dwie, nóżki dwie, ot i cały polonista. Tak pokrótce można mnie scharakteryzować. Prócz wiedzy na temat literatury i języka polskiego, staram się młodzieży wpoić zasady mowy germańskiej, co przychodzi mi z niejaki trudem, gdyż panuje ogólna niechęć do nauki tego języka.
By być „gogiem” z prawdziwego zdarzenia edukowałam się na Uniwersytecie Wrocławskim (filologia polska). A później, że mało mi było lat spędzonych w szkole, podjęłam naukę, którą szczęśliwie ukończyłam, w Kolegium Języków Obcych w Opolu (filologia germańska).
Ponieważ ciekawa świata jestem, dokształcam się cały czas. Wykorzystuję potem ową wiedzę, w mniejszym lub większym stopniu, na zajęciach swych.