System edukacyjny Szkół „ALA” alternatywą dla krytycznych i kontestujących licealistów. Z doświadczeń praktyki szkolnej.
Liceum Ogólnokształcące i Liceum Sztuk Plastycznych „ALA” Autorskie Licea Artystyczne powstały 11 lat temu i są wynikiem poszukiwań formy - kształtu szkoły, która przybliży ją starożytnemu – greckiemu pojęciu „schole” – „odpoczynek duchowy, polegający na przebywaniu wśród ludzi, którzy wzajemnie są sobie życzliwi, na wspólnym poszukiwaniu prawdy, dzieleniu się nią oraz radowaniu się z jej znalezienia.” (J. Salij OP materiały po konferencyjne Rzecznika Praw Obywatelskich „Strategia wychowania do odpowiedzialności za siebie i społeczeństwo” Warszawa wrzesień 2004).
Te poszukiwania to również odkrywanie i budowanie właściwej funkcji społecznej szkoły. Praca nad wyznaczeniem właściwej granicy między jej oddziaływaniem emancypacyjnym i socjalizacyjnym. To dążenie do nadania szkole średniej kształtu odpowiadającego potrzebom społeczeństwa przełomu XX/XXI, a teraz już XXI wieku. Poszukiwanie odpowiedzi na pytanie co dzisiaj kryje się pod pojęciem „Świadectwo dojrzałości”. Co w tym kontekście znaczy słowo „dojrzałość”(pełen tekst autorstwa Mariusza Budzyńskiego do ściągnięcia poniżej)?
Czytaj dalej...
Szkoła wobec alternatywy twórczej edukacji (na podstawie wybranych wątków koncepcji oraz jej praktycznej realizacji w Autorskich Liceach Artystycznych we Wrocławiu).
Autorskie Licea Artystyczne (ALA), prowadzone we Wrocławiu przez Towarzystwo Edukacji Otwartej są zespołem dwóch szkół – Liceum Artystycznego oraz Liceum Ogólnokształcącego. Obie powstały w odpowiedzi na autentyczne zapotrzebowanie społeczne, związane z obecnością wśród klientów usług edukacyjnych na poziomie szkoły średniej młodych ludzi o zainteresowaniach artystycznych, postawach twórczych, otwartych umysłach i dużej potrzebie niezależności.
Potrzeb tych z oczywistych i wielokrotnie w literaturze pedagogicznej wymienianych przyczyn nie zaspokaja szkoła publiczna, będąca ofertą nie uwzględniającą (przynajmniej w sferze proponowanej praktyki) różnic i odmienności występujących między przedstawicielami młodego pokolenia (pełen tekst autorstwa prof. Mirosławy Nowak-Dziemianowicz do ściągnięcia poniżej).
Tworzenie klimatu współpracy i zaufania w pracy z młodzieżą
Ostatnie lata przyniosły w polskiej szkole trudne doświadczania wzrostu poziomu agresji obserwowane w relacjach między uczniami od dawna, a obecnie w relacjach uczeń nauczyciel. Dlaczego?
Wychowywać inaczej! Dlaczego?
W tradycji polskiej szkoły dominuje wychowanie tradycyjne, oparte na autorytecie mającym swoje źródło w pełnionej funkcji, a nie będącym wynikiem prezentowanej postawy życiowej. W dużej mierze jest to wychowanie autorytarne, wzmocnione jeszcze przez totalitarny system, w którym ukształtowane zostało kilka pokoleń Polaków. Wychowanie to prowadzi z reguły do formowania ludzi niesamodzielnych. Ludzi, którzy nie potrafią podejmować decyzji i być za nie odpowiedzialnymi. Również ludzi niesamodzielnych etycznie i moralnie, dla których cały autorytet rozstrzygania o złu i dobru jest ulokowany na zewnątrz. Uniemożliwia to dojrzewanie człowieka, albowiem dojrzałość to właśnie zdolność do podejmowania decyzji i odpowiedzialności. Uniemożliwia również dojrzewanie wewnętrznej wrażliwości nie tylko na dobro i zło, bowiem całość decyzji etycznych i moralnych zostaje już wcześniej podjęta za człowieka przez instytucję, system, przez upoważnione osoby (np. nauczyciela – autorytet z urzędu).
W konsekwencji taki rodzaj wychowania zwalnia z osobistej odpowiedzialności i czyni niezdolnym do podejmowania decyzji. Takie wychowanie prowadząc do zaniku wrażliwości w tym zakresie, może w poważnym stopniu ułatwiać, a nawet przyczyniać się do demoralizacji. Taka filozofia wychowania zapomina o naturze ludzkiej woli, o zasadach jej dojrzewania (pełen tekst autorstwa Mariusza Budzyńskiego do ściągnięcia poniżej).
Pliki do pobrania:
